Birçok efsanelerin, dostluk destanlarının yazıldığı "EZEL"'den miras kalan duvar saatinin; zamanını şaşırmasın diye dostluğa giden yolun girişinde tek düze bir tıkırtıyla çalıştığını işitiyorum. Ve bu da bana asla sonu olmayan, geçmek bilmeyen dostluğunun, arkadaşlığının ve kardeşliğinin sonsuzluğa uzanan milyonlarca ve milyonlarca kurşun gibi ağır saniyesini anımsatıyor.

sınıftan bir dostumun hatıra defterine uzun bir uğraş ve beyin eforundan sonra bunları yazmıştım. Üstelik bu yazının yeterli bile olmadığını düşünüyordum ki, bugünkü derste (30/03/2007 - Tüketici) yazmış olduğu övgü dolu satırlar, yazmış olduğum yazının fazla olduğunu düşündürttü.

Hıyar Emrah

Emrah bir hıyardır

Öyleyse hıyarlar Emrah'tır.

Her Emrah'a hıyar diyemeyiz

Öyleyse Emrah kesin hıyardır

Hıyar ne Emrah'tır ne de değildir

Ancak ve ancak hıyarlar Emrah'tır

Hıyar hem Emrah'tır hem değildir

Hıyar bir bitkidir

Emrah ise değildir

öyle ise Emrah kesin bir hıyar bitkisidir

hıyar hıyardır...

dersin ortasında koyveriyordum az kalsın.