Bu zat-ı muhteremler, uzakta bir yere daldıkları ve bu daldıkları yer genelde kafasını çevirecek yönde bir yer olduğu için, ters yönde yanından geçecek birini farkedemiyorlar. Ve aynı zamanda şişman oldukları için ve tabiri caizse penguen tarzı kolları hafif yukarı kalkık şekilde yürüdüklerinden dolayı yolları jetonsuz turnike gibi tıkıyorlar. Elinde yük taşıdıklarından dolayı boşta kalan kollarını daha çok sallayarak yürüdükleri için yanından geçmek isteyene fırsat vermiyorlar. Belki bütün bu özellikler bir tehlike oluşturmuyor olabilir, bilinmez tabi (belki tehlikeye maruz kalan vardır), ama bütün bunlara kısa boy eklendiği zaman, 1,83 boyundaki adama tarifi imkansız manevi ve fiziksel bir acı yaşatıyorlar. Nasıl diye merak ediyorsunuz değil mi?

Kadın kendisini ve etrafındakini böyle bir tehlikeye maruz bırakacağını bilseydi eminim ki daha dikkatli yürürdü. Ama benim gibi onun da hiçbir fikri yoktu. Ve kısa boylu olmasından dolayı, fütursuzca salladığı kolu, vücudumun hizasında olan yere, okkalı bir tokat atıyordu. Bu tokat bildiğiniz "elinin tersi" tarzında değil. Havluyu sarıp ucunu ıslattığınız tarzda "vurup çekme" tekniğinde bir vuruş. Bu acıyı bilmiyorsanız anlamazsınız. Ama çok acıdığını söylersem de inanabilirsiniz. Belki vurduğu yerin hizası bacağıma ya da göbeğime gelse, bir derece acısına dayanılabilirdi ama bu hiza öyle bir nokta atışı yapıyordu ki, "tarifi imkansız acı"yı yaşatacak bir yere denk geliyordu. Bu hizanın neresi olduğunu anlamışsınızdır. Anlamayanlara anlatayım ki; bu hiza, tıbbi dilde genital bölge olarak adlandırılan ve neredeyse en hassas olan bölgeydi.

Affalıyorsun. Ama çaktırmıyorsun. Kadın ne yapacağını şaşırıyor. Yediğin tokatla, hafifi öne eğilmişsin. O an, çaktırmamak için, öne eğilip ayakkabını bağlıyor numarası yapamazsın, kalabalık bir geçittesin. Hemen toparlayıp yoluna devam ediyorsun ve bir an önce, bu talihsiz olaya şahit olmuş kalabalıktan uzaklaşmak istiyorsun. Bir yanda çarptığı yer hafiften ağrıyor. "Eli de çok ağırmış" diyorsun. Utançtan kırmızı ve ağrıdan halsiz bir şekilde ne yapacağını şaşırıyorsun?

Belki o an durup kadınla, yolda yürüme ahlakı ve bunun sonuçları hakkında bir tartışmaya girilebilir. Ama zannetmiyorum ki, bu başlatacağım tartışma sakin bir şekilde ve bahsettiğim doğrultuda yürüyebilsin:

- Hanfendi beaa!! Dikkatli yürüyün yaa!! Olmaz ki insan yürürken önüne bakar. Valla benim önümle daha bir ilgilisiniz.

- Aaaa! Terbiyesize bak. Koskoca, anan yaşında kadınla böyle konuşmaya utanmıyor musun?

vs. vs.

Böyle bir tartışmadan haklı olarak çıkacağımı zannetmiyorum. Üstelik dayak yiyerek bile çıkabilirim. Sonuçta Şirinevler, Kurtlar Vadisi'nden miras kalmış, kabadayıvari ahlak anlayışını benimsemiş, elinde tesbihiyle adam dövmeye hazır, yarı ahlak bekçisi kıvamında, kara kaşlı kara gözlü, takım elbiseli adamların bol olduğu tabiri caizse volta attığı bir mekandı. Ve bu mekanda ters olmazdı. Hele tombul ve sevimli teyzelere söylenecek kötü bir söz, kabadayılık kitabında en ağır suça denk bile olabilirdi.

Onun için, bu kadar stres ve gerilimin yaşandığı bu alanda, böyle bir tartışmaya giremezdim. Kabullenmiş olarak ve keyifsiz bir deneyim yaşayarak o anı noktalıyorsunuz. Yapacak hiç bir şey yok.

Derler ya; hata yapmaktan korkma sadece aynı hatayı tekrarlama diye, artık biraz daha dikkatli yürüdüğümü itiraf etmeliyim.

Ama ne kadar dikkatli olursanız olun, kader işte, bir kaç defa daha aynı olay tekrarladı.

Hatıratımda iz bırakan bu olayı yaşayan biri olarak tavsiye sunmaya hakkım var sanırım. Tavsiyem odur ki; özellikle erkekler, şirinevler köprüsünden geçerseniz, bilin ki bu güdümlü füzeler sizi beklemekte. Dikkatli olun benden uyarması.